تبليغاتX




سنجاقک - ...

سنجاقک


دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم.


خانه ی سنجاقک

نامه به سنجاقک

پیشین







 :

 
گفت:چرا از لبنان نمي نويسي؟راحت بگم چون از جنگ متنفرم.اخبار رو دنبال نمي كنم چون از ديدن جنازه هاي سوخته و بي سر فراريم،از شنيدن كشته شدن انسان ها و كودكاني كه قرباني سياست قدرت طلبان هستند فراريم.كودكان لبناني، فلسطيني، اسرائيلي،عراقي و ... چه فرقي مي كند برايم. همه آنها به راحتي قرباني شده اند و مي شوند.چيزي براي گفتن نمي ماند.ما فقط يك تماشاگر هستيم.تماشاگر جنايات يك حكومت قدرت طلب كه واقعا به سيم آخر زده است.تماشاگر ويراني يك سرزمين كه به عروس خاورميانه معروف بود.حتي ديدن و شنيدن و از دور نظاره گر بودن هم تلخ و وحشت آور است.  
-این نوشته-   یکشنبه یکم مرداد 1385      |