|
دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم. خانه ی سنجاقک نامه به سنجاقک پیشین  : |
صد ساله شدن يك جنبش برايم هيجان دارد!سرگذشت جالب و خوبي دارد شكل گيري مشروطه.فردا هم كه روز اول همايش است.توصيه مي كنم اگر آمديد پول بياوريد براي خريد كتاب.٪۳۰ تخفيف خوبيست براي اهل كتاب. -این نوشته- جمعه سیزدهم مرداد 1385
|
