|
دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم. خانه ی سنجاقک نامه به سنجاقک پیشین  : |
حضرت آقا با اين ادبياتتان خواستيد دانشجو را به گند بكشيد اما انگار بر عكس شد.با اين نوشته ثابت كرديد چه كسي احمق است و غلط مي كند.شما اصلاح طلبيد و مشاركتي؟!.... -این نوشته- سه شنبه بیست و یکم آذر 1385
|
|
