وقتی که خورشید میره و دریا رو آتیش می زنه, فقط نگاه می کنم ,,,
-این نوشته- چهارشنبه هفدهم مرداد 1386
| تبليغات | X |
|
دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم. خانه ی سنجاقک نامه به سنجاقک پیشین  : |
وقتی که خورشید میره و دریا رو آتیش می زنه, فقط نگاه می کنم ,,, -این نوشته- چهارشنبه هفدهم مرداد 1386
|