تبليغاتX




سنجاقک -

سنجاقک


دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم.


خانه ی سنجاقک

نامه به سنجاقک

پیشین







 :

 



تهران برف مياد. برف ... برف ... برف ...

اما تهران كه از خونه ما خيلي دوره . خيلي ... خيلي ... خيلي ...

.

يه جا تو تنم آتيش روشنه .

-این نوشته-   2008/12/17 12:23