آفسايد رو نديده بودم.امروز به همت بچه هاي كانون هفت و با حضور جعفر پناهي و شادمهر راستين فيلم رو در دانشكده ديدم.جعفر پناهي هم قبل نمايش حرف زد و هم بعد نمايش.گويا قبل از نمايش در دفتر رييس دانشكده پرسيده بودند كه فيلم موردي خاصي نداره!!!!!!!!! و باعث مشكلي نميشه كه باعث ناراحتي پناهي شده بود و قبل از نمايش با انتقاد از اين جمله گفت:من فيلم سازي اجتماعي هستم و متاسفانه هنوز موفق به مجوز گرفتن براي نمايش عمومي نشده ام تا واكنش عامه مردم را نسبت به فيلمم بدانم اما خيلي خوشحالم كه فيلم در جمع دانشجويان نمايش داده و نقد مي شود.

از ديدن آفسايد هم مثل دايره لذت بردم اما با اين تفاوت كه در دايره شخصيت ها با تمام تلاش روزنه اي براي عبور از اين مرزبندي ها پيدا نمي كنند اما در آفسايد روزنه اي كوچك پيدا مي شود و مي توان اميدوارتر بود.دايره و آفسايد و ... تنها تلنگري است براي اينكه فكر كنيم آيا اين محدوديت حق ما است يا نه؟

*پناهي اشاره اي هم به سرود اي ايران داشت(تيتراژ پاياني فيلم) و گفت:اين سرود تنها سرودي است كه پسوند نظام حكومتي را ندارد(چه بعد چه قبل از انقلاب)و فقط از ايران و ملت ايران صحبت مي كند.