حواسمان باشد از دایره فرهنگ اخراج نشویم
این آقا فیلم می سازد, از همان ابتدای فیلمبرداری خبر ساز می شود, فیلمش در جشنواره نمایش داده می شود, فیلمش فقط خنده داشت و چندتایی دیالوگ شاهکار برای خندیدن اما کارگردانی به هیچ وجه, شب آخر جشنواره در سالن سینما عصر جدید برای دیدن فیلمش آنقدر ازدحام و دعوا و فحش و فحش کاری می شود که خودش فیلمی است, چون فیلم خندانده است و نظر مخاطب را صرفا از این جهت که 16 عضله او را برای خندیدن و قهقهه زدن به کار انداخته است جلب کرده است, در صدر آرای مربوط به فیلم مردمی قرار می گیرد اما همان آقا با چند نفر دیگر فکر می کنند حالا که چنین شده پس حتما باید نامزد دریافت سیمرغهای دیگری هم شویم و خلاصه سودای سیمرغها را در سر می پرورانند اما وقتی که این خیال تبدیل به این جمله "زهی خیال باطل" می شود دنیا تلخ شده و آن مرد کاری می کند و حرفهایی می زند که ... .
با خودم فکر می کردم حالا که چوب و چماق کنار رفته و فرهنگ وسیله شده است برای بیان عقاید و افکار و مبارزه دیگر فضایی با توپ و تشر و حرفهای ... مسموم نمی شود اما انگار باز هم "زهی خیال باطل". داوریهای جشنواره امسال مثل فوتبال تو سری خورده ما, از حاشیه پر شده است. مگر آن سال که مارمولک جایزه ای در حد خودش نگرفت این جار و جنجالها به پا شد؟! آن هم مارمولک که قابل قیاس با اخراجیها نیست. این جشنواره بود یا میدان جنگ و پرتاپ نیش و تیکه؟! آقای ده نمکی خیلی سخت است اگر کس یا کسانی به ساز شما نرقصند؟!
