آقای الپر فراخوانی داده اند در رابطه با این عمل شنیع و دور از انسانیت "دبيرخانه كارگروه تعيين مصاديق پايگاه‌‏هاي غيرمجاز اينترنتي". نمی دونم چرا بعد از آن عمل بسیار از ادب آزادی به دور این دبیرخانه با آن اسم عجیب و غریب و مسخره اش تنها, خندیدم. انگار درد دیدن این جمله  "مشترک گرامی, بنابر دستور مقامات! دسترسی به این سایت امکانپذیر نمی باشد" تازه شد. آرزو کردم تمام فعالیتهای سیستم اداری و اجرایی کشور مثل همین بخش فیلترینگ دارای سرعت فوق زیاد باشند تا شاید سرسوزنی از وضعیت آشفته این مملکت رو به بهبودی رود. این خنده ام وقتی بیشتر شد که بیلبورد "آموزش اینترنت رایگان" را سر چهار راه قصر دیدم. کدام اینترنت؟! همان اینترنت از صافی رد شده این نظام؟! همان اینترنتی که آزادیش را سیاه کرده اند؟! همان فضای مجازی که مورد مهرورزی مقامات قرار گرفته است؟! می خواهند این جا را هم از ما بگیرند, بوی گند مهرورزیشان هم به این جا و این فضا رسیده.صدای پایشان را می شنوید؟ دیگر این جا هم امن نیست... .

ربط یا بی ربط دوست دارم این شعر "نصرت رحمانی" را بخوانم:

هشدار

نوک پرنده را

هرگز مبند

با بالهایش آواز خواهد خواند

پر و بالش را در هم مشکن

با آوازش خواهد پرید تا اوج کهکشان

لبان شاعر را مبند