تو تمام مدت ديدن "ميم مثل مادر" ستون فقراتم مور مور مي شد.اول به خاطر بازي خوب گلشيفته بعدشم به خاطر آهنگسازي آريا عظمي نژاد ديدن فيلم برام مهم بود."ميم مثل مادر" از اون نوع فيلم هايي بود كه دوست دارم تلخيش رو تو ذهنم نگه دارم و گاه گاهي مزه مزش كنم.تقاطع رو گذاشتم براي آخر هفته اما شنيدم دقيقا مثل Crash می مونه.اگر دیدنش یه اطلاعاتی به من برسونین ممنون ميشم.

اين روزا افتادم رو دنده غر زدن و نق نق کردن.در راستای طرح خودسازی خودم امروز با خودم غر می زدم و فکر می کردم منی که تا این لحظه بی توقع و  بی چشم داشت روزگار گذروندم و تا اونجایی که در توان داشتم برای دوستان و نزدیکانم محبت صرف کردم و این روش شده یکی از اصل های زندگیم چرا حالا باید از رفتار یک عزیز دلگیر بشم؟!اصلا چه توقع های نا بجایی دارم من این روزا؟!توقع یک کم ارزش گذاشتن و یک محبت خشک و خالی داشتن از کسی اون هم تو این دوره زمونه خیلی در خواست بزرگ و نا به جاییه.آهای رفیق!تو سرد باش و یخ ولی من همچنان برای محبت کردن هستم.اما بدون دنیا به هم نمی خورد اگه ... .

* شعري از فريدون مشيري