ما را به خير شما هيچ اميدي نيست
اگر امام جماعت براي محيطي علمي فرهنگي به نام دانشگاه انتخاب مي كنيد كسي را بگذاريد كه لحنش هم علمي و فرهنگي باشد.
۱.امام جماعت دانشكده هوار مي كشيد كه:چه معني دارد در ساعت نماز برنامه ها و جلسات علمي و نشست ها و ... برگزار مي شود.مگر زمان شاه نبود كه در ماه محرم و رمضان زن هاي فاحشه كار خود را تعطيل مي كردند! و ... .
۲.نمازم كه تموم شد سريع كفشم رو پا كردم و دويدم تا به جلسه انجمن صنفي برسم.(جلسات منظم انجمن صنفي در مورد موضوعات مختلف و پيگيري اعضاي انجمن اميدوار كننده ست و ساعت كوتاه نماز و نهار تنها موقعي هست كه كلاسي نيست و بچه ها امكان شركت در جلسه رو دارن.) با خودم فكر كردم چقدر روحيات پيش نماز دانشكده با بچه ها منطبق و جوره! اصلا ايشون از وضعيت امكانات ما خبر دارن؟ مي دونن كمبود هاي ما نداشتن ساده ترين امكاناتي هست كه براي تحقيق و فراگيري علم لازم و ضروري هستند نه امكانات اضافي.كاش حداقل دعايي مي فرمودن براي رسیدن ما به حقمون! اگر كمك و خيري نمي رسد از جانب شما حداقل مهلت تلاش رو از ما نگير حاج آقا.
بی ربط: اين اسلايد شوي زيباي منصور نصيري را از دست ندهيد.