یکی از کارکردهای فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی, جایگزین کردن لغات کاملا فارسی به جای لغات لاتین است. همیشه برای به کار بردن اکثر این کلمات و واژه های جایگزین مشکل وجود داشته است. شاید باید گفت که مردم با این کلمات اخت نمی شوند. بعضی از این واژه ها هم که آنقدر دور از معنی و به نوعی خنده دار هستند که فقط باید کاربرد لطیفه داشته باشند. به این سه جایگزین نگاه کنید:

پاپیون = دو ور پف زیتنی

کروات= دراز آویز زینتی

پیانو = سیم دنگ

واقعا باید برای هر چیزی جایگزین ساخت؟ هر کلمه ای قابلیت برگرداندن به فارسی را دارد؟

پ.ن: پالپ عزیز لطف کردند و به من خبر دادند که این واژه ها ساخته خود مردم هستند نه فرهنگستان.