سنجاقک

حالا گوشت گران تر مي شد با خودم مي گفتم اي بابا چه كنيم ديگر, مدت هاست كه عادت داريم به گراني گوشت و مرغ. بالاخره گياه خواري هم بد نيست! اما نمي دانم چرا هر دفعه با گران شدت گوجه فرنگي من احساس بغض مي كنم. دو سال پيش هم كه اين اتفاق افتاد مرثيه اي نوشتم. امشب هم كه فهميدم هم نان گران شده هم گوجه فرنگي, داغ دلمان تازه شد. گران شدن اين دو قلم جنس به خدا خيلي زور دارد.
واقعا تا چه حد نقد كردن, مقاله نوشتن و يا اعتراض كردن؟ نمي شود ديگر. اوضاع بهتر از اين نمي شود. تنها راه حل صبر است. حالا بگذاريد هي وزير و وكيلش را عوض كند. هي استدعاي نماز باران را داشته باشند و يا چيزهاي ديگر.
يك جورهايي ديگر عادت كرديم به سقوط هواپيماو چيزي شبيه اين اتفاقات كه يك دفعه جمعي از افراد كشورمان با هم از بين بروند. تا اين جايش بله بايد تحمل شود! اما سوزش از آنجايي شروع مي شود كه كارشناسي ها شروع مي شود و نظرات مختلف پي در پي منتشر مي شود. بعضي وقت ها كه خوب بايد فاتحه مشخص شدن مقصر و يا فهميدن دليل اتفاق را خواند اما گاهي نتيجه نهايي خنده ات را از شدت افسوس بلند مي كند. نمونه اش همين دليل انفجار در حسينيه اي در شيراز. با خودم فكر مي كنم كاش بمب گذاري بود. آخر سهل انگاري خود دوستان بسيجي و باعث و باني شدن حادثه اي اين چنيني بيشتر جاي خنديدن آن هم از نوع خاصه اش را دارد.
در آخر, اگر از حال و اوضاع قيمت گوجه فرنگي در ايران با خبريد براي بنده هم بگوييد راپورت هايتان را لطفا.
پ.ن: خيالم را با اين خبر راحت كردند دوستان.