بعضی از انسان ها همیشه در نظر و خاطره و فکر آدمی ماندگارند همیشه ی همیشه. بعضی ها با حرف هاشون.بعضی با نگاهشون و برخی مانند استاد با صدای آسمونیشون. صدای استاد برای هر ثانیه و هر لحظه در گوشم زمزمه می کند. شخصی می گفت: من میلیون ها سال نوری با خدا فاصله دارم و صدای استاد هزاران سال از این فاصله را کم می کند وتحمل این فاصله را زیاد.

استاد می خواند:

                         ز هجرانت هزار اندیشه دیرم

                                                                     همیشه زهر غم در شیشه گیرم

                         ز ناسازی بخت و گردش چرخ

                                                                    فغان و آه و زاری پیشه گیرم

و من غرق در لذتی بی حد و حصر.

                                                      درود بر خسرو آواز ایران